webmaster-email1
Wintercup
Wedstrijden-zwart
Leiders-zwart
Trainingen-zwart
VVN1
VVN2
VVN3
VVN35
VVN Dames
JO19-1
JO17-1
JO15-1
JO13-1
JO11-1
JO11-2
JO11-3
JO9-1
JO9-2
KNVB
VI-matchcenter
lid worden1
VVN-webshop
Bedum Skills
fc groningen
junior club fc groningen

Toernooi in Grathem eindigt met verloren finale...maar met schitterende verhalen

grathem-toernooi
Het jaarlijkse prachtige weekend in Grathem (Limburg) eindigt voor Noordwolde met verloren finale...maar met ontzettend veel schitterende verhalen!

Veel mensen binnen v.v. Noordwolde horen elk jaar weer de meest mooie en bizarre verhalen over een weekend in Grathem. Maar een groot deel van die mensen kan zich maar moeilijk een beeld vormen hoe dat weekend er nou ongeveer uit ziet. Mede op verzoek wordt middels dit verslag een klein beetje openheid gegeven. Natuurlijk wordt niet al te veel in detail getreden, want wat zich daar afspeelt...blijft ook daar.

Voor het vijfde achtereenvolgende jaar reisde Noordwolde met Pinksteren af naar het zuiden van Nederland. En met zuiden bedoelen we ook echt zuiden. Grathem is namelijk de naam van het dorp waar Noordwolde het weekend doorbracht en deelnam aan het befaamde Ambrastoernooi. De voorgaande vier edities waaraan ons mooie clubje deelnam resulteerden in een lage klassering (tijdens onze eerste deelname, is natuurlijk altijd even wennen), een tweede plaats, derde plaats en vorig jaar werd de vijfde plaats bereikt.

Onder leiding van papa Joan Sibma verzamelden we vrijdagmiddag rond 12 uur bij café Vaatstra. Toch een beetje dat schoolreisje gevoel: de bus staat klaar, iedereen heeft wat eten mee voor een zeer gezellige busreis en kijkt uit naar waar we heen gaan en wat we gaan doen. Alleen de voorraad drinken verschilt, dan toch zeker wat betreft inhoud. Tot groot verdriet had Jan Huisman besloten dit jaar niet mee af te reizen naar het zuiden, daar waar hij de voorgaande edities wel steeds als leider van de partij was. Op de ochtend zelf kreeg het gezelschap nog een tegenvaller te verwerken: ook derde leider Jan Knor kon het team niet ondersteunen. Hij was geveld door nierstenen.
grathem-toernooi-2

Gelukkig was er ook goed nieuws. Naast het vertrouwde selecte gezelschap dat elk jaar weer acte de présence geeft, aangevuld met de jongens die vorig jaar debuteerden, waren er ook dit jaar weer nieuwe gezichten. Roelof Bolt ging voor het waarmaken van zijn droom om als veldvoetballer door te breken, terwijl bijna naamgenoot Robin Bolt evenals Luuk Tuinstra hun debuutjaar bij de VVN extra glans wilden geven door ook deel te nemen. Een andere nieuwe naam was Dannick Meima, jongen van de club en altijd goed voor net dat beetje extra droge humor. Uiteraard kon Sander Oosterbeek dan ook niet ontbreken, nadat hij zijn belofte om geen blok aan het been te zijn wat betreft de fair play cup had uitgesproken. Het laatste nieuwe gezicht was Marco Vos. De contractonderhandelingen waren eindelijk afgerond en zodoende kon ook de benjamin van het gezelschap zijn opwachting gaan maken. Voor de jongere damesgarde van Grathem en omstreken natuurlijk (minder) goed nieuws!
De rest van de selectie bestond uit: Antonie Buist (jongen die ondanks dat hij onze plaatselijke voetbalvereniging verlaten heeft nog altijd het liefste voor Noordwolde speelt), Bas Hoiting (met zijn rust en corrigerend vermogen toch de aanvoerder van de groep), Erik Til (met zijn 31 jaar een oudje in de selectie, maar altijd goed voor horrorbeelden), Ewoud Boersema (heeft meer bekendheid als Ewoud Ploegsma Boersma en zoon van de legendarische Hans Boersema), Frans van Zwieten (met een vrouwenreputatie in Grathem, één van de Van Zwietens en dus verder enough said), Koen van Zwieten (enough said deel II), Hielke van der Vuurst (ex-Noordwolde en huidig Potetos-speler die symbool staat voor zijn favoriete club Feyenoord), Job Havinga (voor het nodige hoogte-grappen gehalte, vooral bij zijn teamgenoten), Martin Oltmans (strenge beheerder van de Grathem groepsapp, evenals Frans ook met vrouwenreputatie in Grathem), Patrick Benink (die altijd het eerste uur in een moordend temp bier haalt en daarna stiekem zelf afhaakt), Peter Laning (vorig jaar debuterend, blijkt geen echte toernooispeler (of juist wel), Jasper de Vries (de speler die niet bekend staat om zijn snelheid, in meerdere opzichten), Nick Snel (de geen-bier-drinkende-speler van de selectie, maar des te meer andere alcoholische troep naar binnen werkt, later in dit verslag meer daarover), Theo Maats (grote broer van Koen van Zwieten, ook qua uiterlijk en ongelukkige spelmomenten), Timmy Abels (momentenvoetballer op momenten dat je het niet verwacht, wordt in Grathem altijd gewaardeerd tijdens het Chinese buffet), Wim Mulder (speler die niet speelt en eigenlijk als supporter/leider mee gaat) en Jordy Kramer (grappenmaker zie zelf slachtoffer is in zijn eigen grappen). U ziet het al; een fantastisch mooi gezelschap.

Na een busreis van zo'n vier uur (de buschauffeur wist het gaspedaal gelukkig goed te vinden) die bol stond van (droge) grappen, liedjes, andere zangkunsten, te weinig plaspauzes, bier en vooral heel veel plezier draaide de bus het complex op van de plaatselijke trots. Het tentenkamp stond al klaar; Noordwolde betrok hun tent en richtte deze zo efficiënt mogelijk in. Dat werd mede mogelijk gemaakt door de extreem smalle slaapplek van Dannick, de verwachting dat Frans niet in de tent zou slapen en doordat Jordy en Marco evenals Koen en Nick gezamenlijk een luchtbed deelden. Dat Jasper zijn luchtbed na een klein uurtje lek bleek hielp ook goed mee. Traditiegetrouw werd het restaurantje dat jaarlijks met Pinksteren een jaaromzet haalt opgezocht voor het avondeten, voordat het feest in de grote feesttent losbarstte. De afwezigheid van lokale held DJ Michel maakte het er niet minder gezellig op. Nadat een deel van de groep ook het dorp nog even onveilig had gemaakt werd de slaap opgezocht om zo morgen ook binnen de lijnen prestaties te kunnen leveren. Overigens wordt een groot deel van de gemaakte grappig in dit verhaal weggelaten. Ten eerste omdat het voornamelijk grappen zijn met een voorgeschiedenis of die alleen leuk zijn als je er bij was. Maar vooral ook omdat dit nu al een veel te lang verhaal is en ik anders een boek kan schrijven. Dat geeft ongeveer aan hoeveel er gelachen is dit weekend.

De volgende ochtend werd al 'snel' (hoe ironisch) duidelijk dat Nick vandaag geen balletje ging trappen. De alcohol had hem iets te diep geraakt, en zijn voor velen irritante druktemakerij voor het slapengaan bleek zodoende geen voorbode voor flitsende prestaties op het veld. Ook Koen van Zwieten liet een deel van de dag verstek gaan en verkoos zijn bed boven het heerlijk schijnende zonnetje. Wim speelde zes minuten mee en hield zijn rol als speler daarna voor gezien. Tenslotte had Antonie teveel last van een ijsbeentje en was hij de motiverende factor langs de zijlijn.

Zonder de genoemde spelers, maar met alsnog een grote selectie werden de vier groepswedstrijden afgewerkt. De verbazing bij menig tegenstander was mooi om te zien, wanneer er halverwege de wedstrijd ineens zeven wissels tegelijk plaatsvonden. En na de goede prestaties van die nacht in de feesttent, waren de prestaties op het veld wat betreft resultaat ook prima. Met vier overwinningen uit evenzoveel wedstrijden (2-0, 2-0, 3-0, 1-0) werd de finalepoule bereikt. Enkele hoogtepunten uit de wedstrijden: een letterlijk droge sliding van Roelof Bolt, hamstringblessure bij de andere Bolt, Martin die drie keer de nul houdt (en Roelof eenmaal), elke wedstrijd werd één reuzenkans gemist en Timmy die nog even tien seconden blijft staan voor zijn wissel om een bal er in te rammen.

's Avonds het Chinese buffet, gevolgd door uiteraard weer een avondje en nachtje feesttent. Wat daar allemaal gebeurde is met geen pen te beschrijven, en ook niet met een toetsenbord. Het is een ongekende gekte, die overigens nadat de muziek uitgaat nog doorloopt in het dorp of de eigen tent. Een kleine greep: Jordy bedacht het woord Speelgoedhuichelaar en dacht column uit te moeten spreken als kolum. Martin en Theo die een lege tent opzoeken om te gaan slapen. Nick die samen met Koen op een luchtbed ligt, maar uiteindelijk in zijn slaap toch voor het bed van Robin Bolt kiest. Jasper die Wim in zijn slaap een elleboogstoot geeft. Antonie die samen met Marco, Ewoud en Jasper het pieterpad in de straten van Grathem loopt. Diezelfde vier om twee uur 's nachts een interview afnemen en deze via whatsapp naar een voor Marco bekende dame in kwestie sturen. Ewoud die baalt dat de bus zaterdagnacht niet rijdt en het bord met bustijden een kopstoot geeft. Joan, Roelof en Dannick die een auto instappen om pizza te gaan eten. En zo nog veel meer...

Maar zondag moest er gewoon weer gepresteerd worden. Nick en Koen trokken het prachtige gele shirt van onze trots die dag wel aan (die dit weekend overigens nogal blauw zagen). Daarentegen gaven Hielke en Roelof de pijp aan Maarten, wie dat dan ook moge wezen. De eerste wedstrijd eindige zoals deze begon: 0-0. Dat was voor Antonie het sein om zelf zijn hamstring te masseren en toch de voetbalschoenen aan te trekken. Zijn aanwezigheid bleek goud waard, want het tweede duel werd met 1-0 gewonnen door een treffer van de voet van de huidige Lycurgus-aanvaller. Zodoende mocht Noordwolde aantreden in de finale, om eindelijk na 5 jaar toch eens dit mooie gezelligheidstoernooi te winnen. Maar ook dit jaar mocht Joan zich niet tot kampioenenmaker tronen; de finale ging terecht met 2-0 verloren.

Na het inpakken van de spullen en de prijsuitreiking stond om 18 uur de bus klaar om richting het mooie noorden te rijden. Ondanks dat Noordwolde het verste moest reizen voor ze weer thuis waren, verlieten ze als laatste het tentenkamp en het toernooi. Alleen de toernooiwinnaar bleef nog langer aanwezig op het complex, maar zij hadden tot en met maandag een hotel geboekt. In de busreis vochten Timmy en Marco nog herhaaldelijk tegen degradatie, terwijl Ewoud als wereldkampioen ook een keer moest treuren om degradatie. Nadat de groep Erik Til duidelijk had gemaakt wat ze vonden van zijn twijfel om te stoppen, Jordy en Hielke het als Feyenoord supporters zwaar te verduren hadden gehad en Job nog een paar keer als slappe pomper werd geëerd, kwam Vaatstra in zicht waar miljoenen fans de selectie op stonden te wachten.

Kortom: het was wederom een geweldig weekend, waarin ook het weer zoals gewoonlijk fantastisch was. Mijn dank gaat, evenals de dank van de rest van de Grathem-selectie, uit naar Joan en de gehele Grathem-selectie! Het was weer genieten, we hebben weer genoeg onderwerpen en situaties waar we een jaar lang om kunnen lachen en Antonie Buist komt terug bij Noordwolde! Ooit.


Tags: senioren | toernooien | wedstrijdverslagen

 

sportfysiotherapie lewenborg sponsor vv noordwolde

bakker blok letens makelaars sponsor vv noordwolde

unive groningen sponsor vv noordwolde

IsoBakker Isolatie en Brandpreventie sponsor vv noordwolde

vaatstra installatiebedrijf bedum sponsor vv noordwolde

Jarigen - GEFELICTEERD !
 
Binnenkort !
Geen evenementen
Het weer in Noordwolde
Buienradar 1
Buienradar 2